วันนี้มีธุระที่พันทิพย์พลาซ่า นั่งเรือมาลงที่ประตูน้ำขึ้นจากท่าก็ขอแวะร้านหนังสือคิโนะเสียหน่อย

เินเข้ามาทางฝั่งอิเซตัน เห็นประตูเปิดอยู่ พนักงานหญิงสองคนยืนขนาบข้าง แว๊บแรกที่สังเกต

ก็แอบนึกชมในใจยืนตรงแหน่วเรียบร้อย พอเราเดินผ่าน เธอทั้งสองก็โค้งให้เรา เราก้มหัวพอเป็นพิธี

นึกกล่าวขอบคุณในใจ พนักงานที่นี่เรียบร้อยเว่อร์ดี

พอพ้นมาที่แผนกเครื่องสำอางค์เท่านั้น ก็เห็นพนักงานชายหญิง พนักงานรักษาความปลอดภัย

ยืนขนาบสองข้างเว้นช่วงห่างกันคนละประมาณสามสี่เมตร โค้งคำนับเมื่อเราเดินผ่าน

งานนี้เราก็เหวอซิครับ กวาดตามองซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว แสกนคร่าวๆไม่เจอใครสักคน กรูเดินอยู่คนเดียวนี่หว่านึกในใจ "เราเดินผ่านในเส้นทางที่เตรียมไว้สำหรับ VIP หรือเปล่า แล้วทำไมเราถึงเดินคนเดียว อืมม มีดนตรีประกอบด้วยแหะ แบบเดียวกับที่เปิดในพิธีต้อนรับแขกเลย" 

เราเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ใจคิดถึงแต่ชั้นบนสุด เราต้องรีบไป ก่อนที่จะเขินมากไปกว่านี้

พอขึ้นชั้นสอง ก็เห็นพนักงานทั้งหมดยืนหน้าร้านของตัวเอง แบบเดียวกับชั้นหนึ่งแผนกเครื่องสำอางค์เลย

เราก็รีบขึ้นบันไดเลื่อนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เพลงนั้นจะจบลง พนักงานสลายโต๋กลับเข้าประจำตำแหน่งทันที 

โล่งอกไปที ที่แท้ก็เป็นนโยบายของทางห้างนี่เอง นึกว่าตัวเองเดินไม่ดูตาม้าตาเรือซะอีก - -"